Lago di Sorapis en Drei Zinnen

Bijgewerkt op: 22 nov. 2021

Yes, onze vakantie is begonnen! Wij vertrekken op een zaterdagochtend begin september vroeg uit Nederland, en overnachten onderweg naar Italië in Rothenburg ob der Tauber in Duitsland. Echt een aanrader als tussenstop naar Noord-Italië; een prachtig middeleeuws stadje, vlakbij de snelweg, groot genoeg om je goed te vermaken en klein genoeg om alles in een namiddag gezien te hebben.

De volgende avond komen wij in de regen aan in Cortina d’Ampezzo, onze uitvalsbasis voor de komende paar dagen. Cortina d’Ampezzo is een gezellig dorp tussen de bergen in de Dolomieten, het doet een beetje Oostenrijks aan. In de winter is dit een wintersportoord, in de zomer verblijven er veel wandelaars en klimmers. Wij slapen in Hotel Bellaria, een fijn hotel op 250 meter van het centrum van Cortina. Het enige nadeel is de drukke weg waar dit hotel aan ligt, verder hebben wij het hier heerlijk gehad. De gastheer is erg vriendelijk, het ontbijt is lekker en er is een fijne tuin. En tijdens onze huttentocht mogen wij onze auto hier vijf dagen laten staan.

In Cortina dineren wij twee avonden achter elkaar bij 5 Torri, een pizzeria waar zelfs op maandagavond een rij voor de deur stond. Wij eten eigenlijk nooit twee avonden bij hetzelfde restaurant, maar dit was zo lekker dat we het niet konden laten. Intens gelukkig word ik van de pizza Speck e Porcini en de Vino rosso della casa.


Maar wij zijn hier natuurlijk niet alleen voor de pizza en de wijn. Er moet gewandeld worden. Op de ochtend van onze eerste wandeldag worden we wakker met een strakblauwe lucht en de zon die langzaam de bergen in het licht zet. Prachtig uitzicht vanaf ons balkonnetje. Snel ontbijten en dan stappen we in de auto, naar de Passo tre Croci. Hier kun je gratis parkeren en beginnen verschillende wandelroutes. Wij volgen route 215 richting het Lago di Sorapis. Het is ongeveer twee uur lopen richting het meer. Wij beginnen in een bos, en gaan al snel bergop en bergaf door best moeilijk begaanbare paden.

Het is vrij druk onderweg. Als wij aankomen bij het meer is het al helemaal druk. Het meer is prachtig, maar door de drukte toch minder mooi dan we verwacht hadden. Wij lopen een rondje om het meer heen en dan maken wij een plan voor de terugweg.

Wij willen niet dezelfde weg terug. Van de hoteleigenaar hebben wij een plattegrondje gekregen waarop alternatieve routes zijn afgebeeld. Wij kiezen ervoor om eerst een stukje 216 te lopen, dan 223, en eindigen met 213. Op deze route is het wel een stuk rustiger gelukkig! Wel is het erg warm onderweg, klimmen in de felle zon. Lunchen onder een struik, en weer door, we hebben nog een lange weg te gaan. Steile hellingen naar boven en beneden, over ‘zwarte pistes’, we verdwalen nog even door een pijltje dat ons diep het bos in leidt, maar uiteindelijk komen we netjes om 16:00 terug bij de auto. We drinken lekker een biertje in de tuin bij het hotel, een lekkere douche, en dan weer het stadje in voor een borrel en wat eten.


De volgende ochtend is het weer stralend zonnig, wat boffen wij toch. Wij zitten als één van de eersten aan het ontbijt. Dit omdat we een wandeling willen gaan doen waarbij de parkeerplaats vaak al snel vol is. Om 08:00 zitten wij dan ook in de auto, onderweg naar de Drei Zinnen. De drie gezusters, drie hoge bergpunten vlak naast elkaar. Wij navigeren naar Rifugio Auronzo, en komen zoals verwacht langs een tolhuisje waar we 30 euro per auto moeten betalen. Er is nog plek op de parkeerplaats, maar er staan ook ontzettend veel auto's. En bij deze auto's horen ontzettend veel mensen. Mensen die net als wij gaan wandelen bij de Drei Zinnen.

Het is een prachtige wandeling, maar dus wel heel druk. Gelukkig is er af en toe een zijpad of een omweg, waardoor wij lekker weg kunnen van de meute. Het loopt dan wel wat moeilijker, maar het is veel rustiger en de uitzichten zijn nog beter! Ander nadeel van deze tocht is dat je steeds ongeveer hetzelfde uitzicht hebt, je loopt immers om dezelfde bergketen heen.

Veel stops onderweg, voor foto's en voor eten, we doen het wat rustiger aan dan gisteren. We nemen nog een kijkje in een oude grot maar doen verder weinig geks. Even onze benen sparen voor de huttentocht die morgen begint. Om 14:00 zijn we terug bij de auto, waar we al een zak chips hebben klaar gelegd. Terug naar Cortina, waar we de auto stallen op de parkeerplaats bij het hotel en onze rugzakken inpakken voor de huttentocht. Om 17:00 zitten we in de bus naar de volgende bestemming, Dobbiaco.


43 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven