Alta Via 1 (deel 1)

Bijgewerkt op: 22 nov. 2021

Het is tijd voor de start van onze huttentocht! Wij gaan de Alta Via nr 1 lopen, de oudste en meest bekende wandelroute in de Dolomieten. Wij laten de auto staan bij het hotel in Cortina d’Ampezzo, dat is handig omdat wij vanaf ons eindpunt gemakkelijk met het openbaar vervoer naar Cortina kunnen komen. Vanaf hier nemen wij de bus naar Dobbiaco. Vanaf het busstation in Cortina vertrekt een aantal keer per dag (om 08:02, 10:02, 13:02, 17:02 en 19:02) bus 445 die je in 45 minuten naar het busstation van Dobbiaco brengt. Aangekomen in Dobbiaco kopen wij in de supermarkt naast het busstation wat proviand voor de tocht van morgen. Dan lopen wij naar Hotel Rosengarten, waar wij een super de luxe kamer hebben met infraroodsauna en mooi uitzicht. ‘s Avonds lopen we naar Pizzeria Hans, het dichtstbijzijnde restaurant, voor een pizza en een risotto. Hier is helaas alleen buiten plek en daar is het een beetje koud. Gelukkig maken de heerlijke gerechten, de lekkere wijn en de gratis limocello de avond weer helemaal goed.

De volgende dag staan wij op met een heerlijk uitgebreid ontbijt, en daarna lopen naar de bushalte, waar om 09:00 de bus naar Lago di Braies vertrekt. Bus 442, deze vertrekt ieder half uur en brengt je in een half uurtje naar het meer. Het Lago di Braies het startpunt van onze huttentocht. De wandeling is vandaag 11,5 kilometer, met 960m stijgen en 490m dalen. Wij doen er ongeveer vijf uur over.

Het is een beetje bewolkt, en het meer is prachtig met roeibootjes die rustig over het water varen, maar het is ook weer ontzettend druk. Je kunt hier links of rechts langs het meer lopen, wij kiezen ervoor om het meer aan onze linkerkant te houden. We zijn blij als we na een half uurtje een afslag naar rechts nemen, waarmee we omhoog de bergen in gaan en de grote massa achter ons laten. Wij volgen route 1, richting de Seekoffel hutte/ Rifugio Biella. Het is een mooie wandeling, waarbij wij het meer steeds kleiner zien worden en waar vervolgens na iedere bocht weer een ander uitzicht te zien is. Ruige bergen, groene boompjes en puinhellingen wisselen zich af. Onderweg zien wij in het begin nog wel een aantal mensen, maar veel van deze mensen blijven bij de eerste (Seekoffel hutte/ Rifugio Biella) of de tweede hut (Rifugio Sennes) slapen, terwijl wij door lopen naar de derde hut. Wel met een drankje op het terras van de tweede hut.

Aangekomen bij de derde hut, Rifugio Fodara Vedla, drinken wij een lekkere Aperol Spriz in de zon. Een douche en even liggen op de kamer, waar wij al snel worden verblijd met vrolijke schlager muziek. Beneden is een bandje aan het spelen, en er wordt gezellig mee gezongen door de gasten. Helaas is er in het café geen plek meer, maar wij kunnen vast plaatsnemen in het restaurant, waar wij een potje kaarten spelen. Daarna een uitgebreid diner, met 'dumplings'; een soort knödel met kaas en spinazie, en daarna een lekker stukje vlees. In een hut gaat iedereen vroeg naar bed, dus dat gaan wij ook doen. Rond 20:30 zijn we op de kamer en niet al te lang daarna zijn de ogen dicht.


De volgende dag worden we om 07:30 wakker en de ontbijtzaal is om 08:00 al helemaal leeg, de meeste gasten zijn alweer onderweg. De lichten worden zelfs al uit gedaan. We hebben het gevoel dat we super lang hebben uitgeslapen. We vertrekken om 09:00. De wandeling van vandaag is in principe niet zo lang (9,8 kilometer, met 580m stijgen en 670m dalen), maar eenmaal aangekomen in de volgende hut maken wij vanuit daar nog een rondwandeling.

Wij volgen route 7 richting Pederu. Het is heel rustig, de lage zon schijnt door de bomen, prachtig. Eerst lopen we door een bos naar beneden. Niet te sterke daling en een goede temperatuur. Iets later lopen we langs een weggetje met veel haarspeldbochten waar ook wat mountainbikers naar beneden komen. We komen in een dal, waar een parkeerplaats en een bushalte is. Dus ook veel nieuwe toeristen. Aan de andere kant van het dal lopen we weer omhoog, we volgen route 7 richting Fanes. Langzaam wordt het weer wat rustiger en dan komen we om 12:00 al aan bij onze volgende hut. Ucia dles Muntagnoles; een schattige kleine hut met maar vier kamers.

Onze kamer is nog niet klaar, wel kunnen we een rugzak neerleggen en dan lopen we nog een rondje in de buurt. Route 12 omhoog en route 7 weer terug. Deze wandeling gaat richting de Ju dla Crusc, een top van 2612m. Eigenlijk willen wij deze top beklimmen, maar dat is toch een beetje te ver weg en het is inmiddels al laat. Toch maar de verstandige keuze maken en omdraaien. Jammer, maar ook zonder deze top is deze route is mooi en heel rustig. Aan het einde drinken wij een biertje in de hoogst liggende brouwerij van Europa, en dan lekker douchen en eten. Het eten is heerlijk, penne met pesto, en dan gepaneerde kip met puree, en bitterkoekjes ijs. Onze kamer is heel klein en gezellig, met een opklaptafel en een stapelbed, en een gedeelde badkamer. Hier lees je over deel 2 van onze huttentocht!


70 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven